Zoeken
  • ZEF Magazine

One Life For The Family: ‘We waanden ons onsterfelijk'

Door Niena Bocken (22 maart 2019)

Twintig jaar geleden stierf het Maastrichtse hardcoreboegbeeld Richard Bruinen, 26 jaar oud. Dit weekend wordt hij herdacht tijdens het Among The Angels Festival in de Muziekgieterij, dat tevens het dertigjarig bestaan viert van Right Direction en het vijfentwintig jarig bestaan van Backfire! Redenen genoeg om het bijzondere verhaal van de M-Town Rebels te vertellen.



Richard met zijn laatste band Determined. Foto: John Klijnen De scene en het succes hadden een grote invloed op bandleden. ‘Kijken hoe ver je kan gaan’ leek daarin de grootste uitdaging. Hoewel Richard aan de ene kant wordt omschreven als een zachtaardige, behulpzame en gevoelige jongen, was hij aan de andere kant ook een rokkenjager, iemand die flessen drank jatte, herrie zocht, een baksteen door de ruit van een studentenclub gooide en degene die de hardste grappen kon maken. Dave: “Op een gegeven moment werd het een sport om elkaar verbaal zoveel mogelijk te vernederen. Maar de Lange kon alles hebben, niet normaal! Daar waar wij moesten ophouden omdat het te ver ging, ging hij nog door. Ik heb hem in mijn hele leven nog geen traan zien laten.” Dat verhaal staat niet op zichzelf. Ook Wybrand vertelt hoe het bij Backfire! gewoonte werd om elkaar uit verveling het leven zuur te maken. “Op een vreemde manier versterkt dat de onderlinge band. Je moet wel heel veel van elkaar kunnen hebben, maar aan de andere kant ging het echt te ver.” Richard onderscheidde zich volgens Wybrand daarentegen ook door zijn sociale intelligentie en relativeringsvermogen: “Hij wist heel goed hoe hij een beeld moest neerzetten en welke rol hij speelde, maar die kon hij heel goed in perspectief plaatsen.” Die combinatie van factoren leidt ertoe dat Richard, wanneer hij aangeeft dat het niet goed met hem gaat en dat hij vroeger slachtoffer is geworden van seksueel misbruik, niet serieus wordt genomen. Dave denkt dat het opnieuw een rare frats is: “Ik kende hem zo helemaal niet. Het klinkt nu achterlijk, maar toen dacht ik: hij heeft zeker weer wat verzonnen om een meid te versieren.”



Dave Reumers van Right Direction. Foto: John Klijnen.

Onsterfelijkheid

Sommige vrienden weten niet wat ze aan moeten met Richard’s verhaal en zijn veranderende gedrag. Het gebeurt in een tijd dat de scene op zijn hoogtepunt is. Wybrand: “We waanden ons onsterfelijk. We konden alles maken. Het succes opende een wereld van ongekende mogelijkheden.” Ook voor Dave ligt het leven dan aan zijn voeten: “We hadden allemaal het idee ‘nu gaat het leven beginnen’.” Doordat iedereen in een soort van euforie verkeert, worden lastige dingen over het hoofd gezien, misschien zelfs wel genegeerd. Richard trekt zich steeds vaker terug of is, op andere momenten, juist extreem uitgelaten. Wybrand merkte toen wel kleine veranderingen op, maar zag dit niet als waarschuwingssignalen. En ook Dave vertelt: “Ik was toen ook veel teveel met mezelf bezig en met mijn band. Misschien iedereen wel.”


Opvanghuis

Iedereen is dan ook in shock als Richard op 20 maart 1999 een einde aan zijn leven maakt. Voor de scene een hard en gedesillusioneerd ontwaken uit een droom; de aanvoerder van de beweging, die onschendbaar oogde en alles mee leek te hebben, stapte uit het leven. Voor veel mensen waaronder Wybrand en Dave was het de eerste confrontatie met sterfelijkheid en de vergankelijkheid van het leven. De veilige haven van de M-Town Rebelsscene, die voor velen juist een toevluchtsoord was, had niet kunnen voorkomen dat hun kopstuk hen ontviel. Leon Verdonschot: “Die subcultuur was toch een soort alternatief voor de samenleving, een soort opvanghuis voor ‘misfits’ en gelijkgestemden. Maar zelfs dát bleek toen niet zo veilig als gedacht. Dat had impact.” De dood van Richard heeft een dubbel effect op de scene en op Backfire! Er heerst verdeeldheid over de manier waarop er op Richard’s verhaal is gereageerd. Sommigen blijven achter met het gevoel dat er misschien wel meer aan de hand was. Maar het is allemaal giswerk. Paradoxaal genoeg leidt de aandacht die aan het overlijden van Richard wordt geschonken, ertoe dat Backfire! groter wordt dan ooit. In 2000 brengt de band een van zijn beste albums uit: ‘Still Dedicated.’ De documentaire die enkele jaren later wordt gemaakt over Richard, draagt ook bij aan verder succes. Ook Right Direction blijft bestaan en speelt twee maanden na de dood van Richard op Pinkpop. Het succes dat beide bands ten deel valt en de energie waarmee men op het podium tekeer gaat, staat in schril contrast tot de offers die zijn gebracht en de verslagenheid die bestaat over het verlies van De Lange. De scene, zoals die toen was, stierf met Richard Bruinen. “Richard was het cement”, vindt Wybrand. “Hij zorgde ook voor verbinding tussen mensen en bands en hij hielp beginnende bands met dingen regelen.” En toen de ‘verbinder’ wegviel, vervaagde ook de voedingsbodem voor de scene.


44 keer bekeken
ZEF Magazine
Een concept van Roel Peijs
& The Media Department
Contact
(voor persberichten, nieuwsberichten, vragen en inzendingen):
zefmagazine@gmail.com
Redactie:
Roel Peijs (Hoofdredacteur)
Tom Janssen (Hoofdredacteur)
Niena Bocken
Tom van Hemert
  • Instagram - White Circle
  • Instagram - Black Circle